ฟังเพลงนี้นึกถึงตอนฝนตก..แปลว่าไรไม่รู้!!แฮ่ะ แต่ไม่ว่าจะดูกี่รอบ น้ำตาไหลทู้กที ..

ชีวิตคนเรามีอะไรมากมายที่ผ่านเข้ามาให้ซึมซับรับรู้


ในชีวิตคนเรามีผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาให้รู้จักมักคุ้น

แต่ในผู้คนมากมายเหล่านั้น

อย่างน้อยคงต้องมีใครบางคนที่ทำให้เรารู้สึก “ไม่ธรรมดา”

ที่จะนึกถึง เรียกว่าเป็น “ความพิเศษ”

ที่เราจะยกเว้นเอาไว้จากความปกติทั่วไปของจิตใจ

ก็ในเมื่อคำว่า “พิเศษ” หมายถึงความจำเพาะ ความแปลก

แยก ความดีงาม ความอบอุ่นในหัวใจ

กระนั้นทำไมเราไม่ปฏิบัติต่อเขาให้ตรงกับที่ใจคิด


ให้ “ความรู้สึกดีดี” จากจิตใจที่ดีดี

ให้ “ความอาทรถึง” จากจิตใจที่นึกถึง

ให้ “ความห่วง” จากจิตใจที่เป็นห่วง

ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างดีดี แต่มี “สติ”

ให้ไปเถอะ ให้ไปอย่างอบอุ่น แต่ไม่ “คุกรุ่น”

ให้ไปเลย ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ แต่เมื่อให้ไปแล้วต้อง “ไม่ร้อนรุ่มกลัดกลุ้ม”

และหากเมื่อใดจิตใจอาจระส่ำระสาย สะดุดกับอะไรขึ้นมาบ้าง

ก็จงหยุดพักตรึกตรอง อย่าปล่อยให้พายุอารมณ์โถมพัด

“สิ่งดีดี” จนกระจัดกระจาย

เพราะ “การให้ความหมาย” ไม่ใช่ “การตั้งความหวัง”

คนสองคนให้ความหมายซึ่งกันและกัน แต่คนสองคน

“จะไม่ตั้งความหวังในกันและกัน”

เพราะการตั้งความหวังมักนำพาซึ่ง “การเรียกร้อง”

“ความอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ” โดยที่ไม่รู้ตัว

มันร้อนนัก หนาวนัก และไม่เป็นสุข

เราต้องไม่ลืมปรับอุณหภูมิจิตใจเอาไว้ที่องศาอุ่นๆ

หากเริ่มรู้สึกตัวว่า ความร้อนเริ่มทวีขึ้น เราต้องค่อยๆ

เดินออกมาสูดอากาศเย็น

หากตรงกันข้ามเราก็ต้องหลบเร้นจากความหนาวมาหาไอแดดเช่นกัน

และอย่าลืมว่า “ความพิเศษ”

ไม่ได้จำกัดว่าจะต้องเป็นพิเศษมากหรือพิเศษสุด

หรือพิเศษอย่างยิ่งในคนคนเดียว

ทั้งเราและเขาอาจจะมีคนพิเศษในวิถีชีวิตได้หลายลักษณะ

พิเศษในเรื่องนั้น พิเศษในเรื่องนี้

ในเมื่อหัวใจเป็นของเรา

เราก็ย่อมเลือกให้ความพิเศษกับใครก็ได้ที่เราจะไม่ต้องแลก

กับความทุกข์อย่างพิเศษกลับมา


จงให้ “ความพิเศษ” เป็นชีวิตชีวา

เป็นแววตาที่แจ่มใส

เป็นความห่วงใยที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ยิ้มได้

ไม่วิ่งหนี แต่ไม่วิ่งตาม

ไม่หักห้าม แต่ไม่กระโจนใส่

ไม่เป็นน้ำตาลที่หวานอ่อนไหว

แต่เป็นความอบอุ่นในหัวใจและเอื้ออาทร

จงเป็นความแจ่มใสในอารมณ์ของตัวเอง เป็นความชุ่มชื่น สดใส เช่นสายน้ำ

เป็นสีสันงดงามเช่นมวลผกา เป็นสีเขียวของใบไม้
ที่เย็นที่ตาและที่ใจ

และที่ตรงนี้ จะอีกนานเท่าใด ไม่ว่า “คนพิเศษ” คนนั้นจะอยู่ใกล้หรือต้องจากกันไกล

“ความพิเศษ” นั้นก็จะคงอยู่อย่างมีคุณค่า ณ ที่เดิม ที่ซึ่งใจข้างซ้ายตรงกัน

One Love

It's kinda funny how life can change,

Can flip 180 in a matter of days.

Sometimes love works in mysteriou ways,

One day you wake up gone without a trace.

I refuse to give up, I refuse to give in,

You're my everything.

I don't wanna give up, I don't wanna give in,

So everybody sing.

One love for the mother's pride,

One love for the times we cried,

One love gotta stay alive,

I will survive.

One love for the city streets,

One love for the hip hop beats,

One love, oh I do believe,

One love is all we need.

Late at night out, still wide awake,

Think this is far more than I can take,

I thought my heart could never break,

Now I know that's one big mistake.

I refuse to give up, I refuse to give in,

You're my everything.

I don't wanna give up, I don't wanna give in,

Everybody sing.

เมื่อท่วงทำนองดนตรี เสียงเพลงสื่อได้ถึงความรู้สึก ก่อเกิด

ความลึกซึ้ง สนุกสนาน ในความนึกคิดของผู้ฟัง

ความไพเราะที่เกิดจากการสอดประสาน การเรียบเรียง

ทั้งเครื่องดนตรีเดี่ยวและหลากหลาย

เสียงร้องที่มีเอกลักษณ์ แม้ไม่มีภาพประกอบ

ก็ยังได้รับอรรถรสในการฟังได้อย่างเข้าถึง

.......................................

บนหุบผาอีกฟากที่ดวงตะวันกำลังลับฟ้า

มีเธอมองฉันอยู่ตรงนั้น

เธอจะเข้าใจความรู้สึกของฉันที่ไม่สามารถเอ่ยออกไปได้หรือไม่

เพราะอะไรก็ไม่รู้ เหมือนเรื่องบังเอิญที่ เราสองคนก็ได้อยู่ร่วมกันมา

แม้จะผ่านสายรุ้ง หรือ ไปสู่สวรรค์แห่งนั้น ความรู้สึกเท่านั้นที่ไม่เคยเปลี่ยน

ยิ่งรักเธอมากเท่าไร เธอก็ช่างน่ารักขึ้น จะเจ็บปวดใจแค่ไหน

แต่ก็เชื่อว่าความรักจะไม่มีวันจบ

และในตอนนี้ สิ่งที่ฉันได้เล่าออกไป

ความรักที่ไม่สามารถปิดบังได้นั้น

ก็ช่างบังเอิญที่ตัวเธอที่รับฟังเรื่องนี้อย่างง่ายดายนั้น

ได้กลายเป็นพรหมลิขิตไปแล้ว

ยิ่งรักมากเท่าไร ยิ่งกลัวที่จะห่างไกลกัน แต่อย่างไรก็เชื่อว่า

มันจะไม่มีวันจบ มันจะไม่มีวันจบ ....

.......................................

ตัวฉันสำหรับเธอแล้ว ก็เปรียบเหมือนดวงตะวันลับฟ้า

เป็นความทรงจำที่สวยงาม เราจะไม่ลืมวันแสนเศร้าเหล่านั้น

จะไม่รู้สึกเสียใจ จะเก็บมันไว้เหมือนดั่งภาพฝัน

ตัวเธอสำหรับฉันแล้ว เป็นแสงส่องสว่างให้กับเวลาในอดีตแสนเปล่าเปลี่ยวของฉัน

ในอุ้งมือเล็กๆสีขาวนั้นเปรียบดังกับ อัญมณีล้ำเลิศเป็นสัญญานิรันดร์

ตัวเธอสำหรับฉันแล้วเปรียบดัง เพลงรักที่แสนเศร้า

ไม่น่าเชื่อว่าจะหลงเหลืออยู่ในใจของฉันขนาดนี้

ดวงตาเป็นประกายของเธอนั้นได้กลายเป็นดวงดาว ที่ส่องแสงไปนิรันดร์

.......................................


“ รักหากแสร้งไม่รัก ยากนักกับใจฉัน

เจ็บปวดยิ่งต่อใจเธอ

หากฉันทำทุกอย่างเพื่อใคร

ถ้าไม่ใช่เพื่อเธอ...ที่ฉันรักยิ่งนัก”

.....................................

ยิ่งรักมากเท่าไร ยิ่งกลัวที่จะห่างไกลกัน

แต่อย่างไรก็เชื่อว่า มันจะไม่มีวันจบ

มันจะไม่มีวันจบ ...